(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 1)
มีอะไรหรือ
เปล่า
เรามาผิดทางน่ะ
มีจี้มาขาย เชิญดูก่อนจ้ะ
ทุกคนในยุทธภพที่มีหู
- เชิญเข้ามาก่อน - ล้วนต้องเคยได้ยินสองนามนี้
นามของอวี้หลางเจียงเฟิง และเยี่ยนหนานเทียน
ทุกคนในยุทธภพที่มีตา ล้วนอยากต้องประจักษ์
- มาแล้ว - รูปโฉมหล่อเหลาของเจียงเฟิง
และกระบี่ไร้เทียมทาน ของเยี่ยนหนานเทียน
มาแล้ว
เยี่ยนหนานเทียน คือเซียนกระบี่แห่งผืนพิภพ
- มาแล้ว - หากมีโอกาส
ข้าก็อยากจะพบเขา
เยี่ยนหนานเทียน ไม่ได้เก่งกาจขนาดนั้นหรอก
เขาก็แค่โชคดี
ได้ครองกระบี่ล้ำค่าของยุทธภพ
จะว่าไป กระบี่ของข้าเล่มนี้ก็ไม่เลว
แต่หากเทียบกับกระบี่ของเขา นับว่ายังห่างชั้น
มิเช่นนั้น ข้าคงดังเท่าเขาแล้ว
- มาเถอะ ดื่มเหล้ากัน - มา ดื่มกันเถอะ
- กระบี่ที่ดี - มา ดื่มเลย
มา ดื่มๆ
ในโลกหล้านี้
มีกระบี่ที่ดีกว่าของข้าอีกหรือ
พี่ใหญ่
ดูเหมือนว่าท่านก็เป็นผู้ใช้กระบี่
ถูกต้อง
ในเมื่อเป็นผู้ใช้กระบี่เหมือนกัน
ท่านคงรู้ว่าเรากำลังพูดถึงใคร
ใครหรือ
จอมยุทธ์เยี่ยน
เยี่ยนหนานเทียน
เซียนกระบี่เยี่ยน
เยี่ยนหนานเทียนหรือ
ไม่เห็นเคยได้ยิน
ท่านเป็นผู้ใช้กระบี่แท้ๆ
แต่นามของจอมยุทธ์เยี่ยนยังไม่รู้จัก
ท่านฝึกกระบี่แบบไหนกัน
เช่นนั้น ท่านคงรู้จักเขา
และเคยเห็นกระบี่ของเขาเป็นแน่
ไม่เคยเห็น
แล้วก็ไม่รู้จักด้วย
แต่ข้าบอกท่านเช่นนี้ได้
กระบี่ของเขาดีกว่าของท่าน เป็นร้อยเป็นพันเท่า
กระบี่ของข้า...
เป็นอาวุธที่แหลมคมที่สุด
หากกระบี่ของท่านแหลมคมดังว่า
เช่นนั้น ข้าจะเลี้ยงเหล้าท่าน
ตกลง
ที่แท้เป็นกระบี่ชั้นยอด
ผิดทางอีกแล้วหรือ
ไม่ต้องโกหกข้าหรอก อวี้หลาง
ข้าได้ยินเสียงไก่ขัน
สิบสองนักษัตรคงเจอเราเข้าแล้ว
แปลกนัก
เรารอบคอบมาตลอด
พวกเขารู้ได้อย่างไร
ซือเฉินและเฮยเมี่ยน จากสิบสองนักษัตรใช่หรือไม่
สายตาเฉียบแหลม
เราก็แค่ไก่กับหมูธรรมดาๆ
ไม่ทราบว่ามีสิ่งใดให้ช่วย
เราอยากได้บางสิ่งจากท่าน
ข้ารีบจากบ้านมา
จะมีของดีที่ท่านต้องการได้อย่างไร
ใครๆ ก็รู้ว่าท่าน อวี้หลางเจียงเฟิง คุณชายเจียง
เป็นมหาเศรษฐี
ท่านขายทรัพย์สินทั้งหมด และได้สมบัติหายากมาครอง
ขนมาเต็มรถม้าเลยสินะ
ข้ามีความคิดดีๆ
ทิ้งรถม้าไว้ที่นี่
และเราจะไว้ชีวิตท่าน
หากข้าปฏิเสธล่ะ
ฝ่ามือบุปผาต่อหยกเป็นหนึ่งในโลกหล้า
ข้าไม่ฆ่าเจ้า
ก็เพื่อสร้างบุญให้ลูกในท้องข้า
- ไปเสีย - ฝ่ามือบุปผาต่อหยกหรือ
หนี เร็วเข้า
รีบหนี
เยว่หนู
ข้าไม่เป็นไร
นั่นก็ดีแล้ว
ข้ากับพี่เยี่ยน นัดพบกันที่โรงเตี๊ยมไท่ป๋าย
ข้าจะเร่งเพื่อให้เราไปถึงโดยเร็ว
เป็นอะไร
มันคงกระทบกับเด็กเข้า
ข้าจะคลอดแล้ว
- ทำอย่างไรดี - จอดรถม้าไว้ข้างทาง
หาจุดที่มีหญ้าสูง
เร็วเข้า
เร็ว
โชคดีนะ
- มา ยินดีด้วย พี่ใหญ่ - อาหารมาแล้ว
ขอบใจ
ดีใจเรื่องอะไรกันหรือ
หัวหน้ากองอารักขามาแล้ว
- หัวหน้ากองอารักขา - ขอฟังหน่อย
ท่านมาช้าไปหนึ่งก้าว พลาดเรื่องดีเสียแล้ว
สหาย
ท่านคิดจะขายกระบี่เล่มนี้หรือไม่
ยากจะหาคนซื้อ
แล้วถ้าเป็นข้าล่ะ
กระบี่เล่มนี้ไม่อาจประเมินค่าได้
แต่สำนวนกล่าวไว้ดีนัก
"เครื่องประทินโฉมคู่หญิงงาม กระบี่ล้ำค่าคู่วีรบุรุษ"
ท่านดูเหมือนวีรบุรุษ
ตกลง ข้าขายท่าน 80 ตำลึง
เรื่องนี้ควรค่าที่จะฉลอง
พี่ใหญ่เหลย
ข้าขอชมหน่อยได้ไหม
- นี่ - มา
- ที่แท้เป็นกระบี่โบราณ - ถูกต้อง
ช้าก่อน
หัวหน้ากองอารักขา
หากกระบี่ของท่านกลายเป็นเศษเหล็ก อย่าโทษข้าล่ะ
พี่ใหญ่เหลย อย่าได้กังวล
- นี่เรียกว่ากระบี่ชั้นยอดหรือ - ไม่
- เมื่อครู่... - "เมื่อครู่" หรือ
เมื่อครู่ ท่านหลงกลเข้าให้แล้ว
ข้าหลงกลเขาเสียแล้ว
- ข้าจะไปหาเขา - ช้าก่อน
ข้าขอถาม
ชายคนนั้นมีคิ้วหนา รูปร่างสูงใหญ่
ตาปรือตลอดเวลา
- เหมือนคนอดนอนหลายวันใช่ไหม - ถูกต้อง
ท่านรู้จักเขาหรือ
เขาคือเซียนกระบี่แห่งผืนพิภพ
เยี่ยนหนานเทียน
จอมยุทธ์เยี่ยน
- คารวะ ท่านจอมยุทธ์ - รู้จักข้าหรือ
จอมยุทธ์เยี่ยน เจ้านายข้าคือเจียงเฟิง
ข้าจำได้แล้ว
เจ้าคือข้ารับใช้ของน้องรอง
ข้านัดน้องรองไว้ที่นี่ยามบ่าย
แต่เขาไม่มา ข้ากำลังจะไปตาม
จอมยุทธ์เยี่ยน เกรงว่าท่านไปผิดทางแล้ว
เป็นไปไม่ได้
เขาเขียนไว้ในจดหมายชัดเจน ว่าจะมาจากทิศตะวันตก
เดิมที ข้ากับเจ้านายมาจากทิศตะวันตก
แต่ตำแหน่งของเราถูกเปิดเผยกลางทาง
สิบสองนักษัตรเลยตามเรามา
สิบสองนักษัตรหรือ
แต่เราหลบหลีกพวกเขามาได้
เจ้านายข้าอ้อมไปทิศตะวันออก
จึงให้ข้ามาส่งข่าวให้ท่าน
เขาใกล้จะถึงวัดซานเชิ่ง ที่อยู่ห่างไปทางตะวันออก 15 ลี้
จอมยุทธ์เยี่ยน
ท่านไปเจอเขาที่นั่นดีหรือไม่
- ขึ้นม้าเถอะ - ไม่จำเป็น
เขาหน้าตาดี
เหมือนเจ้า
คนหนึ่งเหมือนเจ้า
อีกคนเหมือนข้า
น้องหญิง เราได้ลูกชายสองคน
หากพี่เยี่ยนรู้ว่าเขามีหลานชายสองคน
ต้องดีใจมากแน่ๆ
น้องหญิง
เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง
ข้าไม่เป็นไร
เราเดินทางต่อเถอะ
ขอเพียงพบพี่เยี่ยน
ต่อให้โจรมากมายโผล่มา เราก็ไม่ต้องกลัวแล้ว
- ดูก่อนสิท่าน - คราวหน้าเชิญอีกนะ
ใช่จอมยุทธ์เยี่ยนหรือไม่
ข้าเอง
เมื่อครู่ คนของข้ารบกวนท่าน
- ใช่ - ถูกต้อง
ท่านคือหัวหน้ากองอารักขาติดอาวุธ เวยเหยวี่ยน
เจิ้งเหยวี่ยน และหนิงเหยวี่ยน
คนในยุทธภพเรียกท่านว่า นักเดินทางผู้สุขุม เฉินชิงหง
ข้าเอง
- เฉียนเอ้อร์ - ขอรับ
ข้ามาที่นี่ก็เพื่อคารวะท่านจอมยุทธ์
- อยากพบข้าทำไม - พูดตามตรง
ข้าได้รับคำสั่งให้ขนย้ายเงิน มูลค่าไม่อาจประเมินได้
เราคิดว่าทำหน้าที่ได้รอบคอบมากพอ
แต่ไม่รู้ทำไม สิบสองนักษัตรล่วงรู้เรื่องนี้เข้า
พวกเขาส่งสารมาและขู่จะปล้น
ท่านจะขอให้ข้าอารักขาของหรือ
มิบังอาจ
ข้ารู้ว่าจอมยุทธ์เยี่ยนอยู่ที่นี่
จึงนัดสิบสองนักษัตรมาพบละแวกนี้
ข้าหวังว่าจอมยุทธ์เยี่ยนจะสละเวลา เจรจากับพวกเขาให้
ต่อให้สิบสองนักษัตรใจกล้าเพียงใด
พวกเขาก็คงไม่กล้าแตะต้องเงินนั่นแน่
สิบสองนักษัตรชื่อฉาวโฉ่
หากพวกเขาไม่ยอมรามือ
ข้าจะกำจัดพวกเขาเสีย
ขอบคุณ ท่านจอมยุทธ์
ข้าไม่ได้บอกว่าจะช่วย
ข้ามีเรื่องด่วนต้องจัดการ ไม่ว่าง
ช้าก่อน ท่านจอมยุทธ์
- ดูนี่ - เฉินชิงหง
ต่อให้เอาทองทั้งแผ่นดิน มากองตรงหน้าข้า
ก็ไม่อาจขวางการพบกัน ของข้ากับน้องรองได้
- อ้าว - เอ๊ะ
เขา...
หัวหน้ากองอารักขา
หากจอมยุทธ์เยี่ยนไม่ช่วย
เราจะรับมือสิบสองนักษัตรได้อย่างไร
นี่เป็นเรื่องของเราแต่แรกอยู่แล้ว
ท่านนัดพวกเขามาพบเมื่อไหร่
เย็นวันนี้
สิบห้าลี้ทางตะวันออก
นอกวัดซานเชิ่ง
พวกเจ้ามาทำไมอีก
ไม่รู้ถึงความร้ายกาจ ของวังบุปผาจากหุบเขาซิ่วอวี้หรือ
อยากตายหรือไง
คุณชายเจียง
เลิกวางท่าเถอะ
ตอนนี้ ประมุขวังบุปผา ต้องการชีวิตพวกเจ้าทั้งสอง
ไม่ใช่เราสักหน่อย
แม่นางคนนั้น เป็นแค่ข้ารับใช้ของวังบุปผา
เป็นคนทรยศที่หนีมา
อวี้หลาง
(วัดซานเชิ่ง)
น้องรอง
เขาบอกใกล้ถึงแล้วไม่ใช่หรือ
ทำไมไม่เห็นมีใครเลย
นับวันแล้ว น้องสะใภ้ใกล้คลอดเต็มที
จะมีเด็กเรียกข้าว่าท่านลุงแล้ว
น้องรองคงกลัวเยว่หนูรับไม่ไหว
จึงไม่กล้าเร่งเดินทาง
สิบสองนักษัตรไล่ล่าทรัพย์
ตอนพังรถม้า พวกเจ้าก็ได้เห็นกับตาแล้ว
ข้าไม่ได้พกของมีค่ามามากนัก
ข้าจะพูดตามตรง
เรามารอคุณชายเจียงที่นี่ เพราะทำข้อตกลงไว้กับใครบางคน
เจ้ากุน
เขาจะตายอยู่แล้ว
บอกความจริงไปเถอะ
เจ้าเด็กเหลือขอ ข้าจะบอกให้
เราจะได้ค่าตอบแทนครึ่งหนึ่ง ของสมบัติที่เจ้าซ่อนไว้
- สมบัติหรือ - ถูกต้อง
หากวันนี้เจ้าไม่ตาย
เราจะไม่ได้ส่วนแบ่งของรางวัลนั้น
อวี้หลาง
หนีไป ทิ้งเราไว้ที่นี่
เราบอกว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุข
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
อวี้หลาง
เขาโชคดีนัก
ได้ลูกทีเดียวสองคน
หลบไป
- ห้ามแตะต้องนาง - ข้าจะแตะ
เจ้าจะทำไม
ปล่อยนาง
อวี้หลาง
เยว่หนู
- อวี้หลาง - เยว่หนู
อวี้หลาง
- อวี้หลาง - เยว่หนู
(วัดซานเชิ่ง)
สิบสองนักษัตร
ออกมาเดี๋ยวนี้
เลิกทำตัวขี้ขลาดสักที
ออกมาเดี๋ยวนี้
จอมยุทธ์เยี่ยน
ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่
- ข้าขอบคุณ... - ข้าไม่ได้มาเพื่อช่วยท่าน
พวกท่านมาที่นี่ทำไม
ข้านัดพบสิบสองนักษัตรที่นี่
- ที่นี่หรือ - ใช่แล้ว
ท่านบอกว่ามีคนชี้แนะ
ใครบอกท่านว่าข้ามารอคนที่นี่
เรื่องนี้...
ข้าสัญญากับคนผู้นั้นไว้
ว่าจะไม่เปิดเผยนามเขากับใคร
จะบอกไม่บอก
วรยุทธ์ข้าไม่สูงส่งเช่นท่าน แต่ข้ารู้ว่าคำมั่นต้องรักษา
ต่อให้ท่านลงมือ ข้าก็จะไม่เปิดเผยนามเขา
เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากล
หรือว่าสิบสองนักษัตร กำลังเบี่ยงเบนความสนใจ
พวกเจ้าฆ่าเราได้
แต่โปรดไว้ชีวิตลูกข้า
ไม่มีทาง
คิดว่าพวกเราโง่นักหรือไง
จะให้พวกเขาโตมาแก้แค้นเราหรือ
ถูกต้อง
- ฆ่าเด็กสองคนนั้นก่อนเลย - อย่า
ไม่นะ
อย่านะ
นางมาแล้ว
เยว่หนู
ท่านคือประมุขรองแห่งวังบุปผาใช่ไหม
รู้จักข้าหรือ
ประมุขรองเหลียนซิง ใครเล่าจะไม่รู้จัก
เราคือระกากับกุนจากสิบสองนักษัตร
ขอคารวะ ประมุขรองเหลียนซิง
คารวะ ประมุขรองเหลียนซิง
ใครจะอยากพบตัวประหลาดอย่างพวกเจ้า
เราอัปลักษณ์
ขออภัยเรื่องนั้นด้วย
แท้จริงเป็นเช่นนี้
เราทำงานให้วังบุปผานะขอรับ
อะไรนะ
เรารู้ว่าแม่นางคนนี้ เป็นคนทรยศของวังบุปผา
ใช่ นางเป็นคนทรยศ
ท่านประมุขอยากให้พวกเขาตาย
เราจึงมาช่วย
- ใช่ - พวกเรามาช่วย
เรื่องของวังบุปผาต้องให้ตัวประหลาด ช่วยตั้งแต่เมื่อไหร่
คือ...
พวกเจ้าทำร้ายพวกเขาเสียจนเจ็บหนัก
ต้องตายสถานเดียว
ในเมื่อสิบสองนักษัตร พอมีชื่อเสียงในยุทธภพอยู่บ้าง
ข้าให้พวกเจ้าฆ่าตัวตายก็ได้
ท่านประมุขรอง
ได้โปรดไว้ชีวิตลูกเราด้วย
เด็กๆ ไร้เดียงสา
ข้าขอร้องท่าน
โปรดไว้ชีวิตพวกเขา
ประมุขรองเหลียนซิง
น่ารักน่าชัง
หากพวกเขาเป็นลูกข้า
คงดีไม่น้อย
เจียงเฟิง
เจ้าทำแบบนี้ทำไม
ทำไม
เพราะข้ารักนาง
เจ้ารักนางหรือ
พี่ข้าด้อยกว่านางตรงไหน
ยามเจ้าบาดเจ็บ ท่านพี่ก็ช่วยเจ้าไว้
อีกทั้งดูแลเจ้า
นางไม่เคยดีกับใครขนาดนั้นมาก่อน
แต่เจ้า...
เจ้าหนีมากับข้ารับใช้ของนาง
พวกท่านช่วยข้าไว้
ข้าซาบซึ้งนัก
ข้าไม่ใช่คนอกตัญญู
ข้าจะจดจำบุญคุณทั้งหมด
แต่บุญคุณกับความรักเป็นคนละเรื่อง
เยว่หนูกับข้ารักกันด้วยใจจริง
นางดีกับข้า นางเข้าใจข้า
นางรักจิตวิญญาณของข้า
เจ้าเห็นเพียงความดี ที่นางทำเพื่อเจ้า
แต่เจ้าไม่รู้ว่าตลอดมาข้า...
ท่านประมุขรอง
ที่แท้ท่าน...
ข้าดีกับเขาไม่ได้หรือ
ข้ารักเขาไม่ได้หรือ
ตอนยังเป็นเด็ก ข้ารู้สึกผิดที่เคยแย่งของกับท่านพี่
ข้าไม่กล้าทะเลาะกับท่านพี่
แต่ก็ไม่อาจควบคุมความรัก ที่มีต่อเจ้า
อวี้หลาง
ท่านประมุขรอง
ข้าขอร้องท่าน
ได้โปรดช่วยคุณชายเจียง
ผู้มีวรยุทธ์สูงส่งเช่นท่าน
ต้องช่วยเขาได้แน่
ถูกต้อง
ข้าช่วยเขาได้
ผิดแล้ว
บนโลกนี้ ไม่มีใครช่วยเขาได้
ท่านพี่
มาตั้งแต่เมื่อไหร่
แม้ข้าจะมาช้า
แต่สิ่งที่เจ้าไม่อยากให้ข้ารู้
ข้าล้วนได้ยิน
ท่านประมุข
ทั้งหมดเป็นความผิดข้า
ข้าล่อลวงคุณชายเจียง
ข้าขอร้อง ท่านประมุข
ได้โปรดไว้ชีวิตเขาเถอะ
เจ้ายังกล้าพูดต่อหน้าข้าอีกหรือ
ข้า...
เจ้าไปตายได้แล้ว
เจ้าค่ะ ท่านประมุข
คุณชายเจียง
เมื่อข้าตายแล้ว
ท่านต้องขอร้องท่านประมุขให้ดี
นางรักท่าน
นางไม่มีวันทำให้ท่านลำบาก
ไม่
เชื่อข้า
เยว่หนู
อย่าคิดจะแตะต้องนางอีก
เจียงเฟิง
เจ้าหัวเราะอะไร
ยังไม่รีบขอร้องท่านพี่ ให้ไว้ชีวิตอีก
คิดว่าตัวเองสูงส่งนักหรือ
หากข้าตาย...
พวกท่านยังจะพรากข้ากับเยว่หนู ได้อีกไหม
เขาสิ้นลมแล้ว
เขาได้ในสิ่งที่ปรารถนา
แล้วพวกเราเล่า
เขาสิ้นลมและยังสมปรารถนา
แล้วพวกเราเล่า
พวกเราเล่า
เงียบปากเจ้าเสีย
ข้าไม่เงียบ
ข้าจะไม่เงียบ
ท่านทำเช่นนั้นไปทำไม
ท่านทำให้พวกเขารักกัน ทำให้เขายิ่งเกลียดท่าน
ท่าน...
เจ้ารู้แต่เพียงว่าพวกเขาเกลียดข้า
แต่รู้หรือไม่ว่า ข้าเกลียดพวกเขาเพียงไหน
ความเกลียดทำให้หัวใจของข้า ต้องหลั่งเลือด
ดูให้เต็มตา
นี่มัน...
ข้าเกลียดเหลือเกิน
เกลียดที่ทำได้เพียง เอาเข็มทิ่มแทงตนเอง
รู้ไหมว่าข้าต้องทำเช่นนี้ซ้ำๆ จึงจะลืมความเจ็บปวดนั้นได้
เจ้ารู้บ้างไหม
ท่านพี่
ข้าไม่รู้เลยว่าท่านทรมาน จากความเจ็บปวดถึงเพียงนี้
ข้าเองก็เป็นหญิง
ข้าเจ็บปวดเป็น
ข้ารักเป็น
ข้าเกลียดเป็น
ลงมือเถอะ
ลงมืออะไรเจ้าคะ
เด็กๆ ไง
น้องรอง
หัวหน้ากองอารักขา
พวกสิบสองนักษัตร มีแต่พวกตาขาวทั้งนั้น
เราตกลงมาพบกันนอกวัดซานเชิ่ง แต่พวกมันก็ไม่มา
แค่สุนัขป่าเห่า ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกขอรับ
นั่นลิงหรือ
ไหนเล่าสมาชิกสิบสองนักษัตร
เฉินชิงหงจากลั่วหยางอยู่ที่นี่แล้ว
เผยตัวออกมา
กองอารักขาติดอาวุธเหยวี่ยน ข้ามแม่น้ำไปได้อย่างราบรื่น
ที่จริงในหน่วยอารักขา ก็มีชายหาญกล้าสองคนนะนี่
ข้าไม่ได้มาที่นี่ โดยมิได้เตรียมใจหรอก
เงินนั่นน่ะ
ข้าส่งรองหัวหน้ากองอารักขา เจ้าแส้คู่ ซ่งเต๋อหยาง
ลำเลียงไปเป็นการด่วนแล้ว
ส่วนข้ามาที่นี่เพื่อหลอกล่อ ให้พวกเจ้าออกจากถิ่นก็เท่านั้น
เช่นนั้นหรือ
มานี่สิ
เข้ามาดูให้ดี
รองหัวหน้าซ่ง
พวกเจ้า...
รองหัวหน้าซ่ง
ข้าจะแก้แค้นให้ท่านเอง
จอมยุทธ์เยี่ยน
หรือว่าเขาคือเยี่ยนหนานเทียน
สิบสองนักษัตร
หมดเวลาของพวกเจ้าแล้ว
ระหว่างเราไม่มีเรื่องบาดหมางกัน
เหตุใดท่าน...
ข้าอยากสังเวยหัวของเจ้า ให้น้องชายข้า เจียงเฟิง
หากฆ่าข้า ท่านจะไม่มีทาง รู้ตัวคนร้ายตัวจริงนะ
ไม่ใช่เจ้าหรอกหรือ ที่เล่นงานน้องของข้า
เปล่าขอรับ เจ้ากุนกับเจ้าระกา พยายามฆ่าเจียงเฟิงก็จริง
แต่เป็นเพราะเราตกลงกับคนผู้หนึ่งไว้
คนผู้นั้นคือฆาตกรตัวจริง ที่สังหารน้องชายท่าน
ข้าเจอดอกเหมยหยกหมึก ใกล้ร่างของน้องข้า
ตัวการใหญ่ที่ทำให้น้องข้าตาย คือวังบุปผา
จัดการพวกสิบสองนักษัตร เสร็จเมื่อไหร่
- ข้าจะถล่มวังบุปผาให้ราบ - ท่านเข้าใจผิดแล้ว
วังบุปผาเคยยืมมือผู้อื่น สังหารผู้คนเมื่อไหร่กัน
ตัวการที่ทำให้เจียงเฟิงตาย คือผู้อื่นต่างหาก
พวกท่าน
ข้าเชื่อมือพวกท่านนะ
เจียงฉินหรือ
เขาเป็นเพียงบัณฑิต จะเหิมเกริมถึงเพียงนั้นได้อย่างไร
เจ้าแต่งเรื่องเพื่อหาทางรอดสินะ
หากท่านไม่เชื่อข้า ท่าน...
ท่านก็ฆ่าข้าเสียเลยสิ
จอมยุทธ์เยี่ยน
ท่านเคยถามข้าว่า ผู้ใดแพร่งพรายตำแหน่งที่อยู่ของท่าน
ตัวข้าไม่เคยพูด
แต่คนผู้นั้น...
- เจียงฉินหรือ - ถูกต้อง
เจียงฉินเป็นคนต้นคิดให้นัดพบ พวกสิบสองนักษัตรที่วัดซานเชิ่ง
มันใช้พวกเจ้าถ่วงเวลาข้า
เจียงฉินขายข่าวเรื่องการขนย้ายเงิน ของกองอารักขาให้พวกเราด้วย
เจียงฉิน
ไม่คิดเลยว่าน้องข้าต้องมาตาย ด้วยน้ำมือไอ้สารเลวนั่น
น้องข้าเป็นคนอ้าแขนรับมันไว้แท้ๆ
ช่างไร้หัวใจและอกตัญญูนัก
เจ้าวอก
รู้ไหมว่าไอ้สารเลวนั่นอยู่ที่ใด
หากข้าบอกท่าน ท่านจะไว้ชีวิตข้าไหม
ก็ได้
ปกติแล้วข้าไม่ต่อรองกับผู้ใด
ฉะนั้น ต่อให้เจ้าบอกข้า
เจ้าก็จำต้องสละดวงตามา เพื่อแลกกับชีวิต
ได้ขอรับ
แม้ข้าต้องเสียดวงตาไป
ข้าก็ยอม ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่ก็พอ
แต่ข้าเกรงว่าถึงบอกไป ท่านก็ไม่กล้าไปที่นั่น
ไม่มีที่ใดในโลก ที่ข้าไม่กล้าไปเหยียบ
บอกมา
เทือกเขาคุนหลุนขอรับ
หุบเขาคนโฉด
จอมยุทธ์เยี่ยน
ท่านไปไม่ได้นะขอรับ
หุบเขาคนโฉด มีแต่คนเลวๆ รวมตัวกันอยู่
พวกมันชั่วร้ายเกินเยียวยา และเข่นฆ่าผู้คนไปมากมาย
ใครๆ ก็เดียดฉันท์พวกมัน
พวกวายร้ายที่รวมตัวอยู่ที่นั่น
วางกับดักไว้ในหุบเขาคนโฉด
หลายปีมานี้
เหล่าจอมยุทธ์ ดั้นด้นตามจับศัตรูของตน
จนพลัดหลงเข้าไปในหุบเขาคนโฉด
เมื่อหลุดเข้าไปในหุบเขานั่น ก็มีแต่ตายสถานเดียว
ยังไม่เคยมีผู้ใดรอดออกมา
ข้ารู้ว่าเพลงดาบของท่าน มิอาจหาใครเทียม
แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าหุบเขาคนโฉด มีวายร้ายอาศัยอยู่กี่มากน้อย
ทุกที่ย่อมต้องมีความยุติธรรม
ไม่ว่าต้องขึ้นเขาลงห้วย ข้าก็ไม่กลัว
บางทีจินเหยวียนซิงอาจจงใจโกหกท่าน
มันเกลียดท่านจนเข้ากระดูกดำ
มันคงอยากให้ท่านตายตก อยู่ในหุบเขาคนโฉด
แม้หุบเขาคนโฉดจะอันตรายเหลือแสน
มันก็มิอาจปลิดชีพข้าได้
เจ้าวอก
เอาตาของเจ้ามาซะ
เจ้าลิงชั่ว
ถึงจอมยุทธ์เยี่ยนจะไว้ชีวิตเจ้า
แต่ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ก็อย่าหวังว่าจะรอดเลย
รองหัวหน้าซ่ง
พี่ใหญ่เหลย
ข้าจะแก้แค้นให้ท่านทั้งสอง
เฉินชิงหง
ท่านไม่อยากได้เงินนั่นหรือ
มันซ่อนอยู่ในสถานที่ลับ
มีแต่ข้าที่รู้ว่ามันอยู่ที่ใด
(ร้านเครื่องเทศพันลี้)
นายท่าน มีอะไรให้รับใช้ขอรับ
ข้าขอเหมาเครื่องเทศทั้งหมดของเจ้า
น้องรอง
ข้าอยากให้เจ้าไปกับข้าและเฝ้าดู
ข้าสังหารศัตรูของเจ้า
ทีละคน
โอ๋ๆ
อย่าร้องสิจ๊ะ
พวกท่านคือ เจ็ดสาวกแห่งคุนหลุนใช่หรือไม่
ท่านรู้ได้อย่างไร
นอกเสียจากเจ็ดสาวกแห่งคุนหลุน
จะมีผู้ใดในโลกที่ตั้งรับข้าได้อีก
ข้าเองก็คิดว่า
นอกจากจอมยุทธ์เยี่ยนแล้ว ไม่มีผู้ใดในโลก
ที่ทำให้เราต้องจู่โจมพร้อมกัน
พวกท่านมาจากตระกูลเลื่องชื่อ
เหตุใดจึงมาขวางข้า ข้าไม่เข้าใจ
จอมยุทธ์เยี่ยน ความจริงแล้ว
พวกเราซุ่มอยู่ที่นี่
เพื่อหยุดคนคนหนึ่ง ไม่ให้เข้าไปหุบเขาคนโฉด
ข้าไม่คิดว่าจะเจอกับท่านเข้า
- หยุดผู้ใดหรือ - ดาบระทม
ซือหม่าเยียน
- ซือหม่าเยียนหรือ - ใช่แล้ว
ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าคนชั่วนั่น จะไปหุบเขาคนโฉด
- เราได้ข่าวมา - จากผู้ใด
ผู้ที่ใช้ชื่อว่าเจียงฉิน
เจียงฉินอีกแล้ว